Przygotowywanie posiłków w różnorakich częściach świata wiąże się z odmiennym podejściem do składników, przypraw i sposobu podawania jedzenia. W Indiach duże znaczenie mają lokalne warunki uprawy, dostępność produktów a także zwyczaje powiązane z powszechnym życiem. W niektórych domach posiłki opierają się głównie na roślinach strączkowych i warzywach, w innych częściej stosuje się ryby, drób lub baraninę.
Różnice widoczne są również w sposobie planowania menu. Nie zawsze przygotowuje się jedno danie, które ma zawierać wszystkie składniki. Na prawdę bardzo często osobno gotuje się ryż, przyrządza warzywa i przygotowuje sos, a dopiero na talerzu łączy się je w odpowiednich proporcjach. Dania indyjskie mogą mieć postać gęstych potrawek, smażonych przekąsek, pieczonych placków lub potraw ryżowych z dodatkiem aromatycznych składników. Ich nazwy nie zawsze wskazują na podobny sposób przygotowania, ponieważ przepisy zmieniają się zależnie od regionu, rodzinnych przyzwyczajeń i dostępnych towarów. Dosłownie popularne potrawy mają sporo odmian, a drobna zmiana proporcji może wpłynąć na ich smak i konsystencję.
Istotnym elementem wielu przepisów jest praca z przyprawami, które dodaje się na różnych etapach gotowania. Kompletne nasiona kuminu, gorczycy albo kolendry można krótko podgrzać na tłuszczu, zanim trafią do garnka pozostałe składniki. Należy natomiast kontrolować temperaturę, ponieważ niewielkie nasiona bardzo szybko się przypalają i mogą nadać potrawie gorzki posmak. Mielone przyprawy zachowują się całkiem inaczej, dlatego na prawdę bardzo często dodaje się je razem z niewielką ilością płynu lub po wcześniejszym podsmażeniu cebuli i pomidorów. Indyjskie jedzenie nie za każdym razem jest ostre. O poziomie pikantności decyduje głównie ilość i rodzaj chili, jednakże kardamon, cynamon, kurkuma czy koper włoski wpływają na aromat w inny sposób. Znaczenie ma także świeżość produktów. Przyprawy przechowywane przez długi okres czasu w otwartych opakowaniach stopniowo tracą intensywność, co może skłaniać do zmiany ich ilości w przepisie. Nie powinno się natomiast zwiększać wszystkich proporcji jednocześnie, ponieważ łatwo wówczas zatrzeć różnice między poszczególnymi składnikami. W praktyce nie gorzej dodawać przyprawy stopniowo i sprawdzać smak na kolejnych etapach przygotowania, w szczególności gdy receptura zawiera kilka mocnych aromatów.
Osobną część tradycji kulinarnej stanowią potrawy przygotowywane z ciasta, ryżu i fermentowanych składników. Dosa to cienki placek sporządzany zazwyczaj z ciasta na podstawie ryżu i soczewicy, które przed użyciem pozostawia się do fermentacji. Proces ten wpływa na strukturę ciasta i jego smak, a czas fermentowania zależy w głównej mierze od temperatury otoczenia. Z kolei idli to miękkie, gotowane na parze placuszki, często podawane z chutneyem albo sosem na bazie soczewicy. W obu przypadkach ważne są proporcje składników a także dobrze dopasowana konsystencja masy. Zbyt gęste ciasto może utrudnić pozyskanie cienkiej dosy, jednakże niewłaściwe warunki fermentacji wpływają na końcowy rezultat. W innych częściach kraju częściej spotyka się roti, chapati i naan, czyli różne rodzaje pieczywa podawanego do potraw z sosem. Nie są to nazwy zamienne, ponieważ poszczególne rodzaje placków różnią się składem, techniką przygotowania i sposobem wypieku. Kuchnia indyjska obejmuje również potrawy z ryżu, tj. pulao i biryani. W zależności od przepisu ryż może być gotowany razem z przyprawami i dodatkami albo przygotowywany w kilku etapach, co wymaga testom ilości płynu i czasu obróbki.
Na sposób jedzenia wpływają także zwyczaje rodzinne, religijne i regionalne. W wielu społecznościach bardzo ważną rolę odgrywają posiłki bezmięsne, ale nie oznacza to, że wszystkie osoby w Indiach stosują taką samą dietę. Przeznaczenie mleka, jogurtu, masła klarowanego czy roślin strączkowych zależy od dokładnie sprecyzowanej tradycji i rodzaju potrawy. W przepisach wegetariańskich białko może pochodzić w głównej mierze z soczewicy, ciecierzycy, fasoli, grochu lub sera paneer. Przy planowaniu posiłku znaczenie ma także zestawienie składników o różnej strukturze. Miękkie warzywa w sosie mogą być podawane z sypkim ryżem, a gęsta potrawa z soczewicy z plackiem, którym nabiera się porcje. Dodatki, takie jak raita na podstawie jogurtu, chutney z ziół czy marynowane warzywa, wprowadzają odmienne smaki i zmieniają sposób odbierania głównego dania. Nie wszystkie dodatki pasują do każdej receptury, a ich ilość powinna uwzględniać intensywność przypraw a także konsystencję pozostałych elementów. Przy odtwarzaniu konkretnych potraw warto zatem sprawdzać regionalne pochodzenie przepisu, rodzaj używanego produktu i opis kolejnych etapów przygotowania, zamiast opierać się tylko na nazwie dania albo ogólnym określeniu kuchni.
Zobacz: Lunch Time Szczecin.