Powrót do powszechnego funkcjonowania po chorobie, urazie albo dłuższym leczeniu często wymaga nie tylko i wyłącznie pracy nad sprawnością fizyczną, ale także uwzględnienia zmian, które pojawiają się w życiu społecznym. Wiele ludzi po okresie ograniczonej aktywności musi ponownie odnaleźć się w kontaktach z innymi, organizacji zadań czy samodzielnym wykonywaniu różnych czynności. W takich sytuacjach znaczenie ma indywidualne podejście, ponieważ potrzeby każdej osoby mogą wyglądać inaczej.
Jedni potrzebują wsparcia w powrocie do aktywności zawodowej, inni w odbudowaniu codziennej samodzielności lub przystosowaniu otoczenia do nowych sposobności.
Rehabilitacja społeczna obejmuje działania związane z ułatwieniem funkcjonowania osoby w społeczeństwie a także zwiększeniem jej udziału w życiu powszechnym. Nie ogranicza się tylko do ćwiczeń czy poprawy sprawności ruchowej, ponieważ bierze pod uwagę także aspekty psychiczne, rodzinne i środowiskowe. W praktyce ważne jest rozpoznanie barier, które utrudniają standardowe funkcjonowanie, a także ustalenie sposobności radzenia sobie z nimi. Mogą to być ograniczenia wynikające ze stanu zdrowia, trudności w komunikacji, brak odpowiedniego przystosowania przestrzeni albo zmiana dotychczasowego stylu życia. Proces ten na prawdę często wymaga czasu i implementacji kolejnych działań do aktualnej sytuacji danej osoby.
W ramach różnych form wsparcia zdrowotnego i społecznego funkcjonują również sanatoria i turnusy rehabilitacyjne, które łączą elementy wypoczynku, opieki oraz zaplanowanych działań usprawniających. Ich przebieg może zależeć od rodzaju problemów zdrowotnych, założeń specjalistów a także indywidualnych sposobów uczestników. Podczas takich pobytów znaczenie ma nie tylko sama terapia, ale także kontakt z innymi osobami znajdującymi się w podobnej sytuacji. Wspólne doświadczenia mogą wpływać na sposób postrzegania własnych ograniczeń, natomiast efekty i odczucia powiązane z takim pobytem są kwestią indywidualną. Przed wyborem dokładnie określonej formy rehabilitacji ważne jest uwzględnienie aktualnego stanu zdrowia a także wymogów dotyczących aktywności.
Szczególną grupę stanowią osoby wymagające opieki po leczeniu chorób układu krwiotwórczego, dla których sanatoria dla pacjentów hematologicznych mogą być jednym z elementów dalszego postępowania rehabilitacyjnego. W takich wypadkach uwagę zwraca się na ogólną kondycję organizmu, sposobność wykonywania określonych aktywności oraz potrzebę dostosowania programu do indywidualnych ograniczeń. Powrót do większej samodzielności po intensywnym leczeniu na prawdę bardzo często przebiega etapami i wymaga uwzględnienia zarówno aspektów medycznych, jak i codziennych wyzwań. Ważne jest również zachowanie ostrożności przy planowaniu aktywności a także branie pod uwagę zaleceń wynikających z wcześniejszego leczenia.
Więcej: zmiany przepisów uzdrowiska.